به نام سر فصل همه ي نامه ها چه آنهايي كه نوشته شدند و چه آنهايي كه سپيد ماندند تا كاغذها سياه نشوند.
يك سلام پررنگ و چند نقطه چين...به علامت جوابهايي كه هرگز ندادي و يك دقيقه سكوت!به احترام تمام لحظه هايي كه در انتظار پاسخ تو مُردند.فرض كه دلت نخواست!به فرض كه حوصله ات نيامد!به فرض كه لايقش نبودم!فرض كه دوستم نداري!نه خودم نه نامه هايم را!!! اين خودش قانع ترين دليل دنياست.بي دليلي هم خودش كلي دليل ست.لااقل مي گفتي:«اين هم كه جوابي ننويسند جوابي ست» دريغ از همين حرف چه مي شود كرد توئي و عزيز كرده ي اين دل رسواي سرگردان خودم،چه كارش كنم جواب هم ندهي بهانه ات را مي گيرد بگذريم... خوش به حالت،خوش به حال آن دوست يا چه ميدانم دوستان جديدت،كاش لايقت باشند،كاش قدرت را بدانند،به آنها بگو كه چقدر ماهي،نه تعريف نيست،اين تكليف است.بگذار بدانند با چه كسي طرفند،تو ماه شب...نه تو ماه شبهايي،خسته ات كردم.به چشمانت بگو قطع نكنند خودم رفع زحمت مي كنم.بند بند وجودم به تو سلام مي رسانند كسي كه از اولين مشق كلاس اولش ديوانه ي تو بود شايد هم از اول تولدش،مهم اينست.آن وقت كه ديوانه ي تو بودم هيچ كس حتي معناي ديوانه شدن را نمي دانست...
ديگه حرفي نيست و با يك بيت شعر كه نمي دانم در ذهن كدام شاعر متولد شده تمامش مي كنم:
هركس كه گفت:بهر تو مُردم دروغ گفت
من راست گفته ام كه براي تو زنده ام
تقدیم به امید زندگانی ام، تقدیم به شکوه شب و شکوه مهتاب، تقدیم به اشکهای سوزان روی کوه گونه هایت ، تقدیم به خنده های دلنشینت و نگاه های پنهانت ، تقدیم به تو ای خیال من ای آسمان قلبم و ای سرچشمه ی الهام من تقدیم به تو ای محبوب ترین قلبم،تقدیم به تو که یادت از فکر من ، عشقت در قلب من ، و نگاهت همیشه در ذهن من ماندگار و عطر مهربانیت همیشه در وجودم جاریست .
میدانی که طاقت دوری از تو را ندارم ولی جدایی با تو را دوست دارم.می دانی چرا؟چون با اینکه جدایی از تو بسی برایم دشوار است ولی در عین حال دلپذیر هم هست ، زیرا به خاطر تو دلتنگی به سراغم می آید .پس بدان که دل تنگی ها هم بخاطر تو دوست دارم و تو از حال من خبر نداری .
بنابراین:
هر که می خواهد من و تو ما نشویم مرگش باد و خانه اش ویران.
ای عشق من ، ای عزیزترینم:
چه خوب شد که به دنیا آمدی و چه خوب شد که دنیای من شدی .
پس:
برای من بمان و بدان که هیچ چیز با ارزشتر از عشق نیست و بزرگترین ویژگی عشق بخشایش است.
بنابراین:
قلبم را که لبریز از عشق است به تو تقدیم می کنم و سوگند می خورم که تا ابد :
عاشقانه دوستت بدارم .
به تو عادت کرده بودم
اي به من نزديک تر از من
اي حضورم از تو تازه
اي نگاهم از تو روشن
به تو عادت کرده بودم
مثل گلبرگي به شبنم
مثل عاشقي به غربت
مثل مجروحي به مرهم
لحظه در لحظه عذابه
لحظه هاي من بي تو
تجربه کردن مرگه
زندگي کردن بي تو
من که در گريزم از من
به تو عادت کرده بودم
از سکوت و گريه شب
به تو حجرت کرده بودم
با گل و سنگ و ستاره
از تو صحبت کرده بودم
خلوت خاطره هامو
با تو قسمت کرده بودم
خونه لبريز سکوته
خونه از خاطره خالي
من پر از ميل زوالم
عشق من تو در چه حالي
Bye Ta Hi
|
منوی اصلی
نویسنده: 
